Tajemna Wojna. Judeo-masoński plan podboju świata - Emanuel Małyński, Léon de Poncins + Protokoły Mędrców Syjonu

O czym opowiada książka Tajemna wojna Leona de Poncinsa i Emanuela Małyńskiego?

Zastanawiasz się czasami, skąd wzięły się problemy, z którymi dzisiaj zmaga się Europa, jak np. nielegalna imigracja, czy upadek moralności? Dlaczego Europa przestała być potęgą i coraz mocniej pogrąża się w chaosie? Jak trwająca od wieków kultura mogła tak po prostu upaść i dać się stłamsić destrukcyjnym ideologiom? Musimy mieć świadomość, że w historii nie ma przypadków, a żeby zrozumieć upadek kultury europejskiej, należy przenieść się o kilka wieków wstecz – do czasów rewolucji.
Celem rewolucji francuskiej i rewolucji będących jej następstwem było ponoć zaprowadzenie ładu opartego na równości i braterstwie – ale przecież panująca wówczas cywilizacja łacińska i związana z nią katolicka moralność nigdy nie stały na drodze do zjednoczenia Europy, rewolucja zaś dała fałszywą jedność, polegającą na źle pojętej tolerancji oraz niszczeniu korzeni, co w efekcie stopniowo doprowadza do utraty tożsamości przez Europejczyków. Po co więc tak naprawdę była rewolucja?
Emanuel Małyński w swoim dziele „Tajemna wojna” bardzo szczegółowo opisuje cały plan reformacji Europy i doprowadzenia do jej mentalnego upadku. Czemu miała służyć ta operacja? Kto za tym stał? Autor opisuje całą drogę zniszczenia cywilizacji Starego Kontynentu, bliżej przyglądając się faktom i postaciom mającym wpływ na kształtowanie się obecnego „porządku” w Europie.
Czy wiedziałeś, że Napoleon był sprzymierzeńcem masonerii, a rewolucja francuska i bolszewicka głosiły dokładnie te same hasła, co dzisiejsi tzw. postępowcy?
Kto usiłował powstrzymać rewolucję i w jaki sposób przewidział wiążące się z nią niebezpieczeństwa?
Jak to się stało, że Żydzi niezauważenie stali się wierzycielami wszystkich krajów Europy i w jaki sposób przyczyniła się do tego tak powszechnie idealizowana rewolucja?
Odpowiedzi na te i inne pytania znajdziesz w pozycji „Tajemna wojna”!

Książka Tajemna wojna zgłębia metafizyczną istotę ruchu rewolucyjnego, pokazując, że to, co obserwujemy od wieków na świecie, jest w rzeczywistości wojną religijną, odwiecznym i ogólnoświatowym starciem dwóch wrogich sobie światopoglądów. Autorzy opisują judeo-masoński plan podboju świata, pochylając się m.in. nad takimi wydarzeniami jak: rewolucja francuska z 1789 roku, wojna krymska, czy pierwszy konflikt na skalę globalną. Żadne z opisanych w tej książce wydarzeń nie jest dziełem przypadku, a ich następstwa w postaci takich nurtów jak m.in.: humanitaryzm, tolerancja, czy modernizm w istocie wcale nie mają służyć człowiekowi, lecz prędzej przyczynić się do jego zniewolenia. Przewrót działający pod przykrywką „nowoczesności” i „postępu” w istocie jest zgubną ideą mającą na celu obedrzeć ludzkość z jej kultury i tradycji. Demon kolektywizmu ma sprawić, że wszyscy staną się jednakowi, nijacy – mamy stać się jednolitą masą, która – nie znając swej tożsamości – będzie w łatwy sposób dawała się kontrolować i manipulować.

Kto napisał Protokoły mędrców Syjonu?

Autorstwo Protokołów mędrców Syjonu przypisuje się żydom, lecz wielu historyków jest zdania, że to fałszywka stworzona po to, by wzbudzić niechęć do tej społeczności. Choć nie ma wystarczających dowodów na to, że teksty te rzeczywiście napisał „naród wybrany”, to jednak zbyt wiele ujętych tam sformułowań i norm postępowania uwidacznia się w tym, co reprezentują swoją postawą żydzi. Bez względu więc na to, czy rzeczywiście napisali ją żydzi czy też nie, obrazuje ona w sposób dosadny mechanizm ich działania i to, czym się kierują.

Książka ta wzbudza niemałe kontrowersje – co więc zawiera? Protokoły mędrców Syjonu to zbiór 24 dokumentów przedstawiających plan zdobycia władzy nad światem poprzez kontrolę nad mediami, finansami, międzynarodową polityką, a także wykorzystywaniem wojen do osiągania konkretnych celów.

Oto tekst jednego z protokołów:

§ 1. Prawo składania próśb i projektów
Nie pozwalając na samodzielne zajmowanie się polityką, będziemy natomiast popierali wszelkie podania i petycje, podające do uznania rządu różne projekty polepszenia bytu narodu: ujawni nam to braki lub kaprysy naszych poddanych, na które będziemy odpowiadali wykonaniem lub uzasadnionym odrzuceniem, które uwidoczni krótkowzroczność osoby mylnie rozumującej.
§ 2. Intrygi
Intrygi nie są czymś innym, jak szczekaniem pieska na słonia. W oczach rządu dobrze zorganizowanego pod względem społecznym, nie zaś policyjnym, piesek szczeka na słonia, nie uświadamiając sobie jego siły i powagi. Wystarcza na przykładzie wybitnym okazać doniosłość tych dwu czynników – a wkrótce pieski przestaną szczekać. Będą nawet kręciły ogonami na widok słonia.
§ 3. Sposób sądzenia przestępstw politycznych
Chcąc przestępców politycznych pozbawić nimbu dzielności, będziemy ich sadzali na ławie oskarżonych obok złodziejów, zabójców oraz innych brudnych i wstrętnych przestępców. Wówczas w umysłach ogółu zjednoczy się pojęcie takich przestępstw z haniebnością wszystkich innych. W ten sposób wszystkie będą jednakowo pogardzane.
§ 4. Cel sławienia przestępstw politycznych
Usiłowaliśmy i, o ile mi się zdaje, osiągnęliśmy to, że goje nie odgadli takiego sposobu walki z intrygami. W tym celu w prasie i przemówieniach, a pośrednio nawet w rozsądnie ułożonych podręcznikach historii, reklamowaliśmy męczeństwo przestępców politycznych, poniesione za ideę pomyślności powszechnej. Reklama ta powiększyła szeregi wolnomyślnych i znęciła gojów do szeregów naszego inwentarza żywego.