Włodzimierz Zatorski OSB - Prawda w życiu człowieka

Chrześcijaństwo wprowadziło do religijności kategorię prawdy i dlatego mówili jednoznacznie: „Nie ma takich bogów, jakich oficjalnie się czci”. Można czcić jedynie Boga prawdziwego, a nie martwe bóstwa. Bałwochwalstwo było największym grzechem w Starym Testamencie. Dlatego nie można było się godzić nawet na pozór fałszywego kultu. Tego nie rozumieli poganie, którzy byli bardzo „tolerancyjni” dla różnych bogów i kultów, poza tolerancją dla Boga jedynego, który nie toleruje innych bogów. Wymownym symbolem był los Panteonu, czyli świątyni wszystkich bogów. Kiedy jednak na nim postawiono krzyż, wszystkich bogów z niego wyrzucono. W chrześcijaństwie nie ma tolerancji dla pozoru. To samo odnosi się i do naszego życia: albo tolerancja dla wszystkiego, czyli w istocie brak autentycznych wartości w życiu, albo życie w prawdzie i brak tolerancji dla zła w sobie i w świecie. Jeżeli autentycznie szukamy prawdy, nie możemy się godzić na bylejakość w życiu.

Zanim jednak rozpoczniemy mówić o prawdzie w życiu, najpierw trzeba powiedzieć coś niecoś o prawdzie, gdyż jej określenia bywają źródłem nieporozumień. Zasadniczo istnieją dwa wymiary prawdy, które się nie dają sprowadzić jedno do drugiego. Kiedy nie rozróżniamy tych dwóch wymiarów prawdy, to powstaje zamieszanie. Stąd trzeba najpierw coś o nich powiedzieć. Musimy zatem ustalić znaczenie podstawowego słowa: prawda.