Bij Judasza, to tradycja nasza!

Na czym polega ten zwyczaj?

„Przebieg inscenizacji z reguły co roku jest taki sam: kilkumetrową kukłę Judasza wykonaną ze słomy lub wypchanych jutowych worków z  napisem „Judasz-zdrajca” wiesza się na wysokim drzewie. Pozostaje tam do godziny 15:00 w Wielki Piątek, kiedy to odbywa się sąd, skazujący zdrajcę na 30 razów, symbolizujących 30 srebrników. Później Judasz zostaje ciągany po ulicach miejscowości i przyciągnięty nad rzekę. Ostatnim elementem tej tradycji jest podpalenie słomianej kukły i wrzucanie jej do stawu lub rzeki.”
- Tomasz Grzegorz Stala

O tej tradycji kronikarze wspominają już w wieku XVIII. Niektórzy badacze podają, że obrzędy te mogą sięgać nawet czasów przedchrześcijańskich i reprezentować po prostu zło, które należy wytępić z wioski.

„Chcemy także zaznaczyć, że w obrzędzie tym nie ma żadnych znamion antysemityzmu, ponieważ osoba Judasza jest osądzona przez wzgląd na czyn, którego się dopuścił, nie zaś ze względu na narodowość, co w niniejszej książce pragniemy podkreślić.”

Zobacz fragment książki

Aby zobaczyć fragment książki "Bij Judasza, to tradycja nasza!" kliknij tutaj.

Spis treści

• ZYGMUNT GLOGER Rok polski w życiu, tradycji i pieśni
• URSZULA JANICKA-KRZYWDA Elementy widowisk i misteriów religijnych w obrzędowości ludowej okresu Wielkiego Tygodnia na obszarze Polski południowej (fragmenty)
• ROBERT GARSTKA Sąd nad Judaszem
• MICHAŁ MURGRABIA Haman powieszony, ale Judasza wieszać nie wolno!
• PAWEŁ BAŁA Chłostanie Judasza ma nie tylko prawnokarną perspektywę
• ROZMOWA Z WIESŁAWEM TRZYNĄ